Syndicus: geen beroep maar een roeping

Klachten over syndici of over het BIV? Ze komen steevast van dezelfde mensen of organisaties. Het doet dan ook deugd om in het “Eigenaarsmagazine”, het maandblad van de Verenigde Eigenaars, een editoriaal te lezen dat niet alleen maar oog heeft voor de fouten. Dat heel wat syndici, net zoals het BIV, ook heel wat goed werk verrichten, is niet alleen de waarheid. Het is ook een opsteker voor de correct werkende syndicus, voor CIB Vlaanderen als beroepsvereniging, en voor het BIV als tuchtorgaan.

De Verenigde Eigenaars. Het is de nieuwe benaming voor de Nederlandstalige afdeling van het vroegere Eigenaars- en mede-eigenaarssyndicaat (AES). En om hun positie op het werkterrein even te kaderen: de organisatie mag in Vlaanderen met voorsprong de grootste en meest representatieve vereniging van eigenaars en mede-eigenaars worden genoemd. Naar aanleiding van de intussen veelbesproken tv-reportages die recent werden uitgezonden over de wereld van de vastgoedmakelaardij en de syndici, stuurden ze een mailing naar hun leden. De reacties erop bleven niet uit.

Ook in de jongste editie van hun ledenblad kwam voorzitter Fred Niemans er uitvoerig op terug. Enkele passages: “Naar aanleiding van onze mailing werd er door jullie massaal gereageerd. Sommige leden getuigden van wantoestanden en het volstond opnieuw om de verhalen te lezen om vast te stellen hoe pijnlijk sommige situaties zijn, in de eerste plaats voor de getroffen vereniging van mede-eigenaars en de onderscheiden mede-eigenaars.”

“Andere leden namen het dan weer op voor “hun” syndicus, dankbaar omdat deze er weer in geslaagd was tijdens een algemene vergadering orde op zaken te stellen, ook al was de vergadering aanvankelijk totale chaos omwille van een paar mede-eigenaars, die volledig opgedraaid, zwaaiende met de statuten en de basisakte, op zoek waren naar “hun” groot gelijk.”

“Het weze duidelijk dat in de sector van de makelaardij veel, zo niet alles, afhankelijk is van de persoon van de makelaar - of deze nu optreedt als syndicus (velen zullen zich nog herinneren dat we - op aanzet van onze leden - een paar jaar geleden nog de syndicus uitriepen tot “man of vrouw van het jaar”, onder de titel: “Syndicus: het is geen beroep, het is een roeping”), of als bemiddelaar inzake verkoop of verhuur of nog als rentmeester.”

Goed gezegd

Maar de voorzitter van de Verenigde Eigenaars ging in zijn editoriaal ook dieper in op de kritiek van het BIV en de syndici: “Als blijkt dat de wettelijke instrumenten in sommige gevallen niet voldoen en een wrang gevoel achterlaten, dan moet er gereageerd worden. Eerder dan karikaturaal alle syndici aan de kaak te stellen of op agressieve wijze het BIV aan te vallen, pleiten wij voor communicatie en respect tussen de onderscheiden partijen, waarbij op zoek moet gegaan worden naar een versterking van de bestaande instrumenten om goed beheer mogelijk te maken en wanbeheer zonder pardon af te straffen. Desgevallend moeten nieuwe initiatieven ontwikkeld worden.”

Goed gezegd, denken we dan. Laat net dit nu ook het standpunt zijn van CIB Vlaanderen. Én van het BIV. Het is goed dat zowel CIB Vlaanderen (als beroepsvereniging), het BIV (als tuchtorgaan) als de Verenigde Eigenaars (als vertegenwoordiger van de mede-eigenaars) met elkaar overleggen om tot een optimale toepassing van de wet- en regelgeving te komen. En, dat de bestaande wet- en regelgeving indien nodig zelfs verbeterd wordt.

Karikatuur

In tegenstelling tot wat sommigen - en meestal zijn het dezelfde personen en organisaties - van de daken schreeuwen, levert het BIV als tuchtoverheid goed werk. Elke klacht wordt nauwgezet onderzocht. Alleen: lang niet elke klacht is een terechte klacht. Zeker in mede-eigendom blijkt meer dan eens dat de klager ten einde raad bij het BIV komt aankloppen, omdat hij geen steun heeft gevonden in de algemene vergadering en soms zelfs al in het ongelijk werd gesteld door de vrederechter.

Gelukkig bestaat er nog zoiets als het recht van verdediging. Uiteraard heeft de klager rechten, maar de aangeklaagde syndicus heeft dat eveneens. Meer nog: als blijkt dat de klacht niet terecht is moet de aangeklaagde syndicus kunnen rekenen op rechtvaardige rechters die hem vrijspreken. Zo hoort dat in een rechtspraak waar de vooroordelen niet zegevieren.

Op dat vlak is het trouwens steeds een genoegen om in het maandblad van de grootste professionele vereniging van eigenaars genuanceerde en constructieve standpunten te kunnen lezen. Wederzijds respect en de wil om samen te werken, staat in schril contrast met het geroep en getier van steeds dezelfde personen en organisaties. Wanneer de kritiek een karikatuur wordt, is die niet meer geloofwaardig.

Share: